178 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : در بنى اسرائيل عابدى بود كه حضرت داود عَلَيْهِ السَّلَامُ به جهت ديدن او شگفت زده شده بود ، خداوند متعال برايش وحى فرستاد : عمل او تو را به شگفتى نيندازد ، چون كه او رياكار است . پس آن مرد عابد مُرد و براى داود عَلَيْهِ السَّلَامُ خبر رسيد كه فلانى مرده است ، فرمود : برويد و دوستتان را به خاك سپاريد . امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ افزود : بنى اسرائيل زير بار نرفتند و نپذيرفتند و اظهار داشتند : چگونه ( ممكن است كه ) حضرت داود ( در دفن او ) حضور نيابد ؟ ! ( و در نهايت ) هنگامى كه غسل داده شد ، پنجاه نفر مَرد براى خداوند شهادت دادند كه چيزى به جُز خوبى از او نمىدانند ؛ و چون بر پيكر او نماز خواندند پنجاه نفر ديگر برايش شهادت دادند كه چيزى جُز خوبى از او نمىدانند . پس خداوند عزّ و جلّ بر داود عَلَيْهِ السَّلَامُ وحى فرستاد : چه چيز مانع شد كه شاهد دفن فلانى نگشتى ؟ داود گفت : به جهت آنچه بود ، كه مرا بر آن آگاه نمودى . خداوند فرمود : به راستى كه او چنان بود ، ولى گروهى از بزرگان بر ( جنازه ) او حضور يافتند و شهادت دادند كه چيزى به جُز خوبى از او نمىدانند ، پس شهادت ايشان را تنفيذ كرده و پذيرفتم ؛ و او را آمرزيدم با اين كه در بارهء او ( چيزهايى ) مىدانستم . 179 - محمّد بن فضيل گويد : نامه‌اى به امام رضا عَلَيْهِ السَّلَامُ نوشتم و در آن مسأله‌اى را پرسيدم . پس حضرت برايم نوشت : به راستى خداوند مىفرمايد : « همانا منافقين با خدا نيرنگ مىكنند ؛ و خداوند با ايشان نيرنگ دارد ( كه به حال خود رهايشان نموده ) ، هنگامى كه براى نماز برخيزند ، با كسالت و بى حالى بايستند ، براى مردم رياء و خودنمايى مىكنند و خدا را جز اندكى از ايشان ، متذكّر نمىشوند ، براى انتخاب ( حقيقت ) سرگردان و متحيّرند ، نه با آن مؤمنان هستند و نه با اين كافران ، و هر كه را خدا ( در اثر كردارش ) گمراه نمايد پس راه نجاتى برايش نخواهى يافت » .